7 Ekim 2013 Pazartesi

Çok Uzak Yollardan Geldim...

Herkese merhaba !....

Uzun uzun zaman sonra çokça uzak bir yerden yazabiliyorum sonunda.Malum tayin işleri,taşınma telaşı,yeni bir çevre,okul derken hiç fırsat bulamadım uğramaya.Çok özledim bloğumu.Hatta çok ta üzüldüm Yiğidimin gelişim aşamalarını yazamadığım için.

Minik kelebek dolu dolu 18 aylık oldu .İnşallah 18.ayını bi ara yazarak kaldığımız yerden devam etmek istiyorum.Bu arada onu merak ediyorsanız geçtiğimiz haftalarda yine bronşit oldu,hastanede yattık.Çok şükür şuan çok çok iyi..Görüldüğü üzere...


 
Ben buralara alışamadım,hatta sevmedim.Herkes zamanla seversin,alışırsın dese de şimdilik sevesim bile yok.Gerçekten insan elindeki güzelliklerin,sıcacık dostlukların kıymetini ayrı düşünce anlıyor,geldiğim kenti ve arkadaşlarımı çok çok özledim.Çiçeğimi de özledim.Nakliyeciler çiçeğin kırılacağını söyleyip araca almayınca orada bırakmak zorunda kaldım..Üzülerek:((
 
 

29 Ağustos 2013 Perşembe

Bir Şehre Veda Ederken...


       Ve takvimden bir yaprak koptu bugün.Bu defa tek bir dosta değil vedam.Kocaman bir şehre veda ediyorum.Buz gibi soğuğuna rağmen yüreği sıcacık insanların bulunduğu samimi,doğal şirin bir Anadolu kentine veda ediyorum.Benim için çok anlamlı ve özel bir kentten ayrılma vakti geldi..Gelirken bir valizle ,delikanlı ruhumla,yalnız başımayken ,şimdi giderken mükemmel bir eş,dünya tatlısı bir bebek,huzura erişmiş bir ruh ve bir sürü güzel dostun anısıyla,duasıyla çıkıyorum yola.

     ”Vedalar gözleri ile sevenler içindir; Çünkü gönülden sevenler hiç ayrılmazlar.”der Mevlana.Kelkitin güzel yürekli insanları,değerli meslektaşlarım,sevgili öğrencilerim inanın hepinizi gönülden sevdim. Bundan sonraki çalışma hayatımda bu kadar bütün olmuş,aynı sinerjiye sahip,yardımsever,anlayışlı insanlarla bir arada olur muyum bilmem,ama temennim o yönde. Hepiniz benim için ilk göz ağrısısınız,değerlisiniz.Hepiniz ayrı ayrı değerler kattınız hayatıma,anılarıma eklendiniz.
 

      6 yıl kimine göre bir ömür, kimine göre ise basit bir zaman ölçüsü…Benim için çok değerli yıllardı.Daha dün gibi gelişim ve şimdi kalkıp gidişim. Gitmek kolay da dostlara veda zor geliyor.Elbislerle birlikte anılarıda topladım yanıma,birkaç fotoğraf karesiyle dostun gülüşünüde aldım yola çıkıyorum şimdi. Hepinizi Allah’a emanet ediyorum.Kelimeleri biraya getirmek gittikçe zorlaşıyor ne yazık ki,hakkınızı helal edin .
Sevgiyle..
 
 


12 Ağustos 2013 Pazartesi

Yemeyen Bebek -Deliren Anne...!

Konu başlığından anlaşıldığı üzere bizim evde durumlar vahim.Oynatmama az kaldı:) Yiğitcikle karşılıklı savaşıyoruz..Ben yesin diye uğraştıkça o inatla yemiyor.Çok yorucu bir süreçten geçiyoruz.Her ne kadar bunu sorun etmemeye çalışsam da artık başaramıyorum.2 aydır inanılmaz yoruldum,gerildim...
 
Yaz tatili gelmesin arkadaş,her gittiği yerde başka bir huy edinen minik melek iyice huzursuz oldu çıktı.Tatilin bir kısmı Diyarbakır'da geçti bir kısmı Sinop'ta geçiyor.Hayır Diyarbakır aşırı sıcak yemek istemiyor dedik es geçtik.İyi de Sinop gayet serin burda neden yemiyor.Azı dişleri çıkıyordu bi ara ondan yemiyordur dedim..E onlarda çıktı..giderek artan bir inat ve iştahsızlık söz konusu.
 
Konuyla ilgili makaleler,bloglar okudum.Söylenen yöntemlerin çoğunu denedim.Ama hiç bir değişim söz konusu değil.Mesela yemek saati gelene kadar eline aburcubur,atıştırmalık vs bir şey vermedim diyelim o saatte yine yemeğini yemiyor,kaşığı gördüğü anca başlıyor kaçmaya,ağlamaya,sonra hop kucak ve akabinde yakamı çekiştirmeler,memeye saldırmalar..Pes edip emziriyorum ama artık emzirme seanslarıda beni yormaya başladı  sırf bu yemek meselesi yüzünden.
 
Yiğit sıvı olarak sadece su tüketiyor desem haksız sayılmam.Sulu bir yemek çorba ,süt,ayran,meyve suyu vs kabul etmiyor.Bardağın içine bakıyor eğer su dışında bir sıvı varsa "ıııhh" diyerek uzaklaşıyor.Peşini bırakıp 30 dk sonra tekrar denesem yine aynısı..
 
Uzun zamandır kahvaltı yapmıyor,peynir,yumurta,bal yada kahvaltılık ne varsa tüketmiyor.Önceden peynirli poğaça yapardım yerdi ,onu da istemiyor.Kek ,ekmek arası reçel ,,işte onlarıda ittire kaktıra..
Şuan bunları yazarken bile gerilip sinirleniyorum.
 

 
Bunun yanında yoğurtta istemiyor,meyve püreleriyle tatlandırmama rağmen yok yok..son günlerde makarna,pilav ve köfte dışında hiç bir şey yemiyor.He bide muzu çok sever ..Eee hep katı ktı haliyle kabız oluyor,ayrıca besleyici bir şey tüketmiyor.Vitamin,kalsiyum almıyor.Bu da beni endişelendiriyor.
 
Yeme problemimiz zaman zaman olurdu evet ama bu tatil bizi mahvetti.Ortam değişikliği ile tüm düzen alt üst oldu.Evimizde mama sandalyesine oturunca yemek saati olduğunu felan anlıyordu.Burda durmuyor sürekli sofradan kalkıyor elinde ekmek geziyor felan.Oturarak beslenmeyi unuttu çocuk.Ayaküstü ekmek,kek,muz,üzüm ve su şeklinde yaşıyor.
 
Ayy inanın yazarken bile darlandım.Okuyan dostları düşünemiyorum.
 
Paşanın keyfi gelince elbet yer biliyorum ama o adam gibi yemek yiyene kadar ben kendimi bitiriyorum,an itibariyle pesini bırakıyorum,istediğini yesin veya yemesin,yeter ki o da bende mutlu olalım,üsteledikçe ikimizde yıpranıyoruz.
 

24 Temmuz 2013 Çarşamba

Meleğim " Anneee" dedi..

sonunda sihirli sözcüğü duyduk.2 haftadır anne annee diye peşimde dolanıyor kuzucum.Ama yok böyle bir güzellik yahu,insanın içi gidiyor o anne dedikçe..Canım oğlum yavaştan konuşuyor artık.Çok net bir şekilde anne diyor,su diyor,hadi diyor..Atta diyor..

Temmuzun gelmesiyle bizde izne ayrıldık.Önce eşimin ailesinin yanına gittik.Hava çok sıcak olduğu için Yiğit orda hiç yemek yemedi.Atıştırmalık kraker,karpuz vs ve bolca suyla iyice kilo verdi kuzucuk..Aynı zamanda 6 tane diş birden kendisini zorlayınca inanılmaz huysuz ve agresif bir bebek oldu çıktı.Azı dişleri çıktı ve peşinden köpek dişlerinin de ucu göründü.

Diyarbakır 48 derece sıcaklıktaydı,2 hafta kaldık ama zar zor.Yiğit her sabah babasıyla dışarı çıktı,birlikte gezdiler vs öğlen uykusu derken akşam üzeri tekrar dışarı çıktı.Tam sokak çocuğu oldu ,baya sosyalleşti.Fiziken gelişimi olmadı ama biyolojik olarak baya ilerledi,gözü açıldı:))

Yalnız ilk 3 gün çok kötü geçti..Birgün uyudu uyandı,yarım saat sonra babasının kucağında kusmaya başladı aralıksız.Bi ara nefessiz kaldı,Resmen çırpındı beni kurtarın nefes alamıyorum der gibi,kendini dövmeye başladı.Bi ara sara nöbeti sandım,Allahım o an çok kötüydü.Neyseki Allahın izniyle kayınvalidem bişeyler yaptı zar zor nefes alabildi..Soluğu hastanede aldık,hiç birşeyi yoktu ama neden oyle çok kustu nefessiz kaldı anlayamadık..Aşırı sıcaklardan hava değişiminden vs diye düşündük ama bilemiyorum.İlerleyen günlerde birazda olsa alıştı.Havaya sebep çok kalamadan evimize döndük.Çok şükür tekrar yemek yemeye başladı ama hala huysuz.Altını değiştirmek,üzerini giydirmek çok zor,ağlıyor tepiniyor..İstekleri olmazsa yerlere yatıyor nasıl baş edicem bilemiyorum,umarım bu durum kalıç değildir:)


Anne dyor demiştim dimi.Yanıma gelip bana vurarak "anne anneee" diye beni çağırması dünyalara bedel.Yalnız herkese anne diyor:) Babasına ,parkta bahçede gördüğü çocukları veya insanları çağırmak istediğinde onlarada annee diyor:) Ama asıl anne benim onunda farkında bitanem..Maşallah çok akıllı..Allah sağlık sıhhat versin tüm kuzulara..

Bizde haberler böyle

Sevgiyle..



                     
Serinleme yöntemleri...

 
Yolculuk esnasında mola verdiğimiz yerde musallat olduğu kedicik ve Oğluş

 
Her gün bıcı bıcı yaptık..

                                          Diyarbakır Hasan Paşa Hanı ve minnoşum

Bunlarda İlginizi Çekebilir

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...