Yiğit Sefa'nın İlkleri...

Bal böcüümm ,minik faremm bu hafta beni çok yordu ama kendi hiç yorulmuşa benzemiyor:) Sancılarımız hala varolmakla birlikte en azından 2 saat aralıksız uyuyarak biraz kendime gelmiş bulunuyorum.Hemencecik bir post atayım dedim..Ben bunu yazarken Yiğit yatağında onu uyutmamı bekliyor.Demin baya uğraştım uyumadı,az daha yorulsun ozaman..

Bu minik farenin gitmediği yer yok.Seccadenin tam ortasına gelip gözlerini bana dikince gülmekten kendimi alamadım.Haliyle namaz bozuldu.Tüm günümüz evin içinde ordan oraya yuvarlanmakla geçiyor.

 

Bu haftanın en güzel hareketi buydu..Minik kuşum artık desteksiz oturabiliyor.Ama o daha fazlasını istiyor.Ayağa kalkmak,yürümek hatta.Zaman zaman babayla alıştırma yapıyorlar mutluluktan uçuyor.

 

Tam bir baba aşığı benim oğlum şu aralar.Kapının zili çalınca hemen gülmeye ,kapıya doğru bakmaya başlıyor.Anlıyorki babası geldi.Kapı açılıncada kendini babaya doğru atıyor.Bu arada gel dediğimizde hopp ellerini uzatıyor..

 

 

Minik meleğim ilk defa sürtünme girişimindede bulundu bu hafta..Öyle tatlı oluyor anlatamam.Babasıyla oturup onu izleyip,gülüyoruz.Yalnız çoğu bebek ileri gider,bizimki geri geri gidiyor.Kollarından ve bacaklarından destek alıyor,popoyu havaya dikip karnının üstünde kayıyor..

 

Banyomu yaptım,pijamamı giydim..Anneeeee bak ne kadar  masumum ,hadi gel beni uyut.Söz hemencecik uyucam....:))

    

Uyku seni bu kadar özleyeceğimi bilmezdim..

         Şu anda 3 saat üst üste uyumak bile benim için bir lüks ..Güzel oğlum son günlerde geceleri çok sık uyanıyor,sayamıyorum bile...Üstelik uyandıktan sonra karnını doyurmama rağmen uyumuyor.Etrafa bakınıyor,oyun istiyor,bazen de ağlıyor..Mesela sabah 4 te uyanıyor sabah 6 ya kadar onu uyutmakla uğraşıyoruz.Son günlerde bu sebepten iyice yoruldum ve gerildim..Saolsun eşim ilgileniyor ama Yiğit ağlarken uyumamışken benim gözüme uyku girmiyor...

     Dün akşam fark ettim çok fazla gazı var..Burada havalar çok soğuk geçen gece üstünü açmış,o kadar üşümüş ki,üşüdükçe çiş yapmış..Bezinden taşmış çişi ,üstü başı ıslanmış..ağlayarak uyandı.Ben biraz geç fark ettim üstünün ıslak olduğunu,zaten uyku sarhoşu ne yaptığımı da hatırlamıyorum ya..Neyse üstünü değiştirdik uyudu.Çok üzüldüm kuzuma.

     Ama o üşümenin sonucu çok gazı var ..Gündüz bile uyuyor yarım saat sonra ağlayarak uyanıyor.Kucağıma almamla birlikte gaz çıkarması bir oluyor.Uyku tulumuyla yatırıyorum 2 gündür.Umarım sancısı geçer,biraz rahat ederiz.Gerçekten uykusuzluk çok yıpratıyor insanı.O kadar ki geçen gün hüngür hüngür ağladım ,sinirlerim boşaldı birden.

      İnşAllah sadece üşüdüğü için böyle yapıyordur.Ama başka sıkıntıları var gibi duruyor.Mesela her şeyi tamam karnı doydu,üstü sıcak ama uyumuyor.Yatağına koyuyorum .Bekliyorum kendi kendine dalar diye..Benim yatakta döndüğümü falan duyunca başlıyor ağlamaya,sanki neden beni almıyorsun der gibi ..Kalkıp yatağının başına gidiyorum o zaman susuyor.Beni kaybetme korkusu mu yaşıyor,karanlıktan mı korkuyor nedir anlamadım.

        Dün gündüz sabah 30 dk ve öğleden sonra 30 dk olmak üzere toplam 1 saat uyudu.Üstelik sabah 8 de uyanmıştı ,ayrıca aynı günün gecesi sabah 4ten 6 ya kadarda uyumamıştı..Heehh dedim bugün çok yoruldu bu gece rahat uyuruz artık.Yok yine 2 saati bulmadan uyandı.Diş çıkarırken de  böyle zırt bırt uyanırdı ama en azından tekrar uyurdu..Sorun nedir çözemedim..Yakın zamanda işe başlama ihtimalim yüksek ..Umarım giden düzenimiz geri gelir yoksa ikimizde çok yorulacağız.Bu arada hala kabahati kendimde görüyorum ne zamanki uyku eğitimi yapayım dedim o zamandan beri böyle oldu bu çocuk..

        Velhasıl kelam çok uykum var..Şöyle bi  6 saat aralıksız uyusam dünyalar benim olacak  gibi...Ama yakın zamanda bu olacak gibi durmuyor.,şimdilik hayaliyle avunuyorum.


           ..evet sabah oldu.ben bu yazıyı akşam yazmıştım...Gece ne mi oldu..Yiğit saat 11 de uyandı,emzirdim,saat 12ye kadar uyumadı.Nesey güç bela uyudu.Saat 2 de uyandı..emzirdim..saat 3.30 da uyandı..emzirdim..saat 4.30da uyandı emzirdim..saat 5.30 da uyandı emzirdim ve daha uyumadı  saat 7.30 şuan hala uyanık...İnanın şuan çok yorgunum nerdeyse 10 gündür bu şekilde..saat 12 den beri sinirimden ağlıyorum..mahvoldum.Neden uyumuyor,ne oldu bu çocuğa..Aç olsa diycem eminim aç değil..Akşam bir çay bardağı mama yedi beni emdi..gündüzde bol bol emiyor ek gıdalar yiyor..Diş desen bu nasıl diştir öncekilerde bukadar değildi..Her uyandığında  emzirdiğim için alışkanlığa dönüştürmesinmden de korkuyorum.Gece zaten emiyor ama mıy mıy oyalanarak..Gelde sakin ol...Allah'ım ne olur sabır ver,bol bol uyku ver ikimizi de..

Bugün Benim Doğum Günüm..

"yıllar mı hızlandı yoksa

ne çabuk geçiyor upuzun günler geceler 

daha dün gibi derler ya hani 

vakit geçmek bilmezdi oysa 

hangi ara koptu yaprak yaprak takvimler..."

      Hoş geldin 27 yaş.Artık çocuk ve ergen olacak  yaşı çoktan geçmişim. Oysa  anneme sorsanız daha dün doğmuş bir bebek gibiyim.Okulları bitireli çok olmuş.Artık 4 yıldır sabahları kalkıp gitmek zorunda olduğum bir işim,2 yılını bitirmiş güzel bir evliliğim ve bakmakla yükümlü olduğum,gülüşünü gördükçe yeniden doğduğum 6 aylık minik bir meleğim var..Gerçekten zaman su misali akıp gidiyor.Hayat her geçen yıl yeni yeni çizgiler ekliyor yüzümüze ve biz her yıl bunu kutluyoruz ne tuhaf..Her geçen yıl biraz daha yaşlanıp,sonsuzluğa doğru ilerliyoruz.

       İçimde hala ele avuca sığmayan bir çocuk ,bir deli ruh olsa da  gerçek şu ki yaşlanıyorum...Her yaşın ayır güzelliği var derler zamanla  göreceğiz onuda ..

       Ama bu yaşımın ayrı bir güzelliği var benim için.Bugün benim bir anne olarak ilk doğum günüm..Canım oğlumla geçirdiğim ilk doğum günüm.Nice yıllara..

     

      Eşimle akşam yemeğini yemiş ve kendimize pasta hazırlarken (yarın da onun doğumgünü) ki değerli arkadaşlarımız Merve  ve Özkan akşam ellerinde bir pastayla kapımıza gelmişler.Klasiktir ama gerçekten hiç aklıma gelmedi,kapıda Merve'nin sesini duyunca ,bu kız bu saatte gelmez,bir şeymi oldu acaba dedim içimden.Çok teşekkür ederim çok mutlu oldum.Hatırlanmak gerçekten güzel,iyiki varsınız.

       Bana her zaman destek olan,her konuda yardımcım biricik eşim,diğer yarım seni çok seviyorum.Aslında ben seni tanıdığım gün doğdum,iyi ki varsın,iyiki benimlesin ,iyi ki oğlumun biricik babasısın...Seni çok seviyorum .Birlikte nice yaşlara.

     

Arayan soran ,bu güzel günümü kutlayan herkese teşekkürler.

Biri Uyku Eğitimi mi Dedi ?

              Uzun zamandır üyesi olduğum bir forumda annelerin uyku eğitimi üzerine konuştuğunu gördüm.Uyku eğitimi nedir,nasıl yapılır diye araştırmaya başladım.Anneler Ferber yöntemi,Tracy Hogg,Kim West uyku metodlarından söz ediyor,tecrübelerini paylaşıyorlardı.

        Aslında oğlumun ilk 3 ay dışında  uyku sorunu olmadı .Gaz sancıları vs bittikten sonra gayet güzel uyuyordu.Gündüz uykularını ayağımda sallayarak,akşam uykularına da emerek geçiyordu.Geceleri de eğer bir ağrısı vs yoksa emmek için sık sık uyansa da emerken tekrar uykuya geçiyordu.Bende halimden memnundum açıkcası,sonuçta bebek bu gece illa uyanır..Neyse Yiğit 4 aylık olunca uyku saatini kendiliğinden 8-9 arasına çekti ve benim müdahalem olmadan yatağında oynarken kendi başına uyumaya başladı.O zaman gördüm ki kendi kendine uyuyabiliyor.Günün sonunda yatağına koyunca kendi başına uyuyan bir bebek muhteşem bir şey.Her akşam bu sahneyi görünce dünyayı kurtarmış gibi seviniyordum:)) Bu durum yaklaşık 1 ay devam etti.Maalesef tatilde olduğumuzdan ve sürekli mekan değiştirdiğimizden bu düzen altüst oldu.Tüm bunların üstüne diş çıkarması,sünnet olması derken ,geceleri 2 saat olmadan uyanan,akşam uykularına zar zor,ayakta, kucakta, memede geçen bir bebekle baş başa kaldım.Bunun üzerine tatil bitip evimize döndüğümüzde uyku eğitimi vermeye karar verdim.

       Kendi evimize geldiğimizde akşam uykularına emerek geçen oğlum gayet mutlu görünüyordu.Karnının doyduğunu düşününce memeyi ağzından usulca çıkarıp yatağına koyuyordum ve oda 3 saate yakın uyuyor ,uyanıp emiyor tekrar uyuyordu.Bende de  uyku eğitimi felan düşüncesi uçup gitmşti ki.Tekrar foruma girdğmde annelerin yine aynı konudan bahsettiğini ve ,Tracy Hogg'un yatır kaldır yönteminde başarı kaydetmeye başladıklarını okudum.Tracy Hogg'un " Bebek Bakım Sorunlarına Mucize Çözümler " adlı kitabını zaten temin etmiştim.Kitapta uyku eğitimi kısmını okudum.Ve yatır-kaldır yöntemini uygulamaya karar verdim.Uygulama şu şekilde :

        Bebeğinizin  karnının tok,altı temiz olduğundan emin iseniz   ve uyku saati artık geldiyse onu yatağına koyuyorsunuz.Kulağına "uyku saati geldi,hadi tatlım ben yanındayım şimdi mışıl mışıl uyu gibi şeyler söyleyip beklemeye koyuluyorsunuz"..Buna alışık olmayan bebeğiniz bir müddet sonra ağlamaya başlıyor.Kucağınıza alıp sakinleştiriyorsunuz (kucakta uyumasına izin vermeden) ve tekrar yatırıyorsunuz.Sırtına ritmik hareketlerle hafifçe pat pat vururken kulağına da şşşşşşş diyorsunuz.Ağlarsa tekrar kucağa alıp sakinleştirip yatağa koyuyorsunuz ve şşş-pat yapmaya devam ediyorsunuz .Taki bebek uyuyana kadar..

        Denemekten zarar çıkmaz diyerek uygulamaya başladım.İlk akşam Yiğit Sefa 25 dk nın sonun da ağlayarak iç çeke çeke yatır/kaldır uyudu.Uyuduğunu görünce devam etmeye karar verdim.2.Akşam 17 dakikada mız mız ederek 3.akşam 15 dk derken 4.akşam 7 dakikada hiç ağlamadan  uyudu..Ama gece emmeye uyanmalara devam etti.Tracy hanıma göre gece beslenmelerini de azaltmak gerekti ve bende 2.gece saat 2 de uyanıp emdiği için saat 4 te uyandığında ona meme vermedim Ve taa 5.30 kadar ağladı .Benim bundaki amacım geceleri daha uzun uyuması..Bazı annelerin şuan bana kızdığını hissediyorum..Neyse kızmayın bana ..

   

         Sonuç mu? Uygulamayı terkettim.Bize göre değildi bu yöntem.Yiğit Sefa ve ben bu yöntemden dolayı daha çok üzüldük ve uykusuz kaldık.

Uyku eğitimine başladığım geceden itibaren oğlumda bazı değişiklikler oldu :

   

           -Ağlamaları giderek azalsa da ,ağlayarak gece uykusuna geçti...

         -Önceden geceleri emmeye mızmız ederek uyanırken ,uygulamadan sonra cıyak cıyak ağlayarak uyandı ve gecenin bir yarısı  onu tekrar  uyutmak için 2 saate yakın ugraştığım zamanlar oldu.

        -Bana olan güveninin azaldığını hissettim.

        -Geceleri daha sık uyanır oldu,sanırım benim kaybetme korkusuna kapıldı.

        -Gece gündüz  ağlayan ,huysuz bir çocuk oldu.
        -Ona uyumayı değil ağlamayı öğrettim:((

       1 haftanın sonunda bende çok yoruldum.Şimdi  keşke pes etmeseydin diyende olabilir,aa el kadar bebeye bu da yapılır mı  diyende....bilmiyorum daha fazla dayanamadım.Gecenin bi yarısı vıyak vıyak ağlaması beni daha çok yordu.Bu yöntemleri uygulamak için gerçekten çokça sabır az biraz cesaret ve disiplin gerekiyor.Cesaret ettim aslında iyi gidiyordu ama normal seyrinde giden şeyleri elimle bozdum.Bebeğimin keyfi kaçtı ,mutsuz bir çocuk oldu.Her şeyi akışına bırakmak gerektiği fikrindeyim şuan.Klasik olacak ama bizim annelerimizin Ferberden,Tracy den haberi mi vardı.Artık kasmıyorum ,yok kendi başına uyusun,ayakta sallamayayım,memede uyumasın vs diye takılmıyorum..

    Çalışan anneyim ve işim zor.İşe uykusuz ve yorgun gitmek zorunda kalsam da bebeğim mutlu bir birey olsun yeter.Kocaman olup hala  annesini emen yada ayakta sallanarak uyuyan birine rastladınız mı?..Eeee o zaman ,zaman her şeyin ilacı.Bırakalım minnacık bebişleri asker gibi düzene sokmayı,uyusun diye saatlerce ağlatmayı...Allah'ın bize verdiği bu nimetlere,emanetlere bunu yapmak yazıktır..Hayata,dünyaya benimle bağlanan bir bebeği  sırf uzun uyusun diye uyandığında emzirmemek,uyusun bende rahatlayayım diye ağlamasına müsaade etmek.Evet Tracy bebeği ağlatmayın diyor ama çocuk azda olsa ağlıyor ve yat kalk,yat kalk bitap düşüp uyuyakalıyor.Sağlıksız bir uykuya geçiş sürece yaşıyor bence..Şimdi ne mi yapıyorum.Gündüz  ayağımda sallıyor gece de emerek uyumasına müsaade ediyorum.Annelik içgüdülerime göre hareket ediyorum artık.Ne bebeğimi nede beni yormayacak şekilde orta yolu bulmaya çalışıyorum.Şimdilik ikimizde mutluyuz.Zamanla kendi kendine uyumayı da öğrenir  ama şuan çok küçük ..Güzel oğlum seni üzdüğüm için özür dilerim.Canım benim seni seviyorum.

     Yani kısacası " annelik yan gelip yatma yeri değil"   :)) buradan çıkacak özet budur.Her bebek aynı değildir.Ayrıca ben ona düzen uydursam da iki gün sonra ya hasta oluyor,ya dişi çıkıyor,ya mekan değişiyor yine var olan düzen bozuluyor.Bebek bu saat gibi kuralım,tık tak çalışsın istiyoruz ama olmuyor.O yüzden ben ve bebeğim nasıl mutluysak öyleyiz.Yeri geliyor koynuma alıp sarılıp uyuyorum.Onu veren Allah'a şükrolsun..Tek derdimiz sıkıntımız onun uykusu olsun Allah başka dert hastalık vermesin..Amin..

    (Bu konu burda kapansa da hala ilerisi için tereddütlerim var.Umarım gelecek yıllarda  uyku konusunda daha da yorulmayız.İnşAllah korktuğum başıma gelmez ve ben size mutlu mesut bir uyku düzeni yazısı yazabilirim.)

     

    Sağlıcakla kalın...