Sabaha Karşı 4:40

         Eveettt Yiğitcik tam saat 2.30 da uyandı.Dedim acıkmıştır emzireyim.Emzirdim ,yatağına koydum.Bende uykuma devam etmek için yatağıma uzandım.Tam gözlerim gitmişti ki bir hareket.Yiğit kımıl kımıl 10 dk sonra uyandı.Yatağında ayağa kalktı.Devamında 1 saat kadar onu kucağımda gezdirdim pışpışladım ,kaç kere uyudu diye yatğına bırakıp geri aladım bilmiyorum

Baktım benim sinirler hopluyor babaya çağırdım.Sonuc şuan hala babasının kucağında ve aradan tam tamına 2 saat geçti ama Yiğit uyumadı.Kendini ordan oraya atıp durdu .Haliyle acıktı.Dedim emzireyim uyur belki .Nerdeeeeee..Emdi ama yine uyumadı...Babası sallıyor bakalım.

Benmi uykum kaçtııı gittiii,inşAllah yarın okul kar tatili olurda işe gitmem bu halde.Gözlerim yanıyor şuan....

 

  Yiğit bey büyüyünce bunları gözüne sokacam haberin olsun....:)

Mazeretim Var Asabiyim Ben !

       Asabi olan ben değilim Yiğit Sefa..Son 3 gündür acayip sinirli,huysuz,mutsuz...Herşeye çığlık atıyor,ağlıyor.Heleki istediği birşey olmazsa,elinden birşey alınırsa(ona zarar vercek türden herşeyi eline alıyor) resmen tepiniyor.

    Birden bire gündüz uykuları toplam 1 saate indi.Her defasında bir heves uyutuyorum, sallamanın cılkı çıkmış durumda,sonra hopp yarım saat geçiyor şıp uyanıyor.Sabah ve öğleden sonraları toplam 3 saat uyurdu şimdi 1 saat ancak.Hadi onu geçtim geceleride yine zombi moduna bağladı bizimki.Sık sık uyanıyor ,artık ben pes ettim.Babası kaç kere kucağına alıp yatağına koyduğundan habersiz ,habire onu pışpışlıyor.Benim yanıma yatınca uyurdu ,o da yok.Kendi yatağına koyunca 10 dk geçmeden uyanıp mızmızlanıyor.Yanıma alıyorum döne döne,kıvranarak hatta yatakta emekleyerek zar zor uyuyor.Bende uyudu uyuyacak,yataktan düştü düşecek diye heran tetikteyim.Uykuyla uyanıklık arasında bir halde sabahı zor ediyoruz minnoşla.

Hiç bulaşmayın çok sinirliyim..

    Belli ki bir derdi var diyorum.Nedir çözemedim.Azı dişleri hala çıkmadı,yokladım ama bi ses seda yok.Onu bukadar rahatsız eden nedir anlamıyorum.Uykuya dalana kadar akla karayı seçiyoruz.Yüzünü gözünü ovalıyor,uykusuzluktan pert olmuş vaziyette ama çok zor uykuya geçiyor.Babası doktora götürelim diyor ama ben pek istemıyorum açıkcası.Sonucta sürekli bir huzursuzluğu oluyor ama genel hali iyi.Oyun oynayınca felan neşesi yerinde.Ama öyle nazlı öyle nazlı.Surat ifademden,ses tonumdan hemen alınıp ağlamaya başlıyor.

     Çevremde arkadaşlarımın bebişlerinden yana buna benzer pek sıkıntısı yok ama bizimki doğdu doğalı gazlı nazlı:)) Uykusuz .En rahat uykularımızda bile 3-4 kere kalkar küçükbey.Anneliğin en zor yanı uykusuzluk bence (hastalıklar dışında ).Uyku sorunu olmasa bebek büyütmekte ne var diyorum bazen.Neyse Allah başka dert vermesin diyorum yine.

    Yalnız 10 ay geçti düzeldi düzelecek diye ümid ediyorum fakat düzelmeyince bir hayalkırıklığı bir hüsran veee ardından tavan yapmış sinirler...Gergin haller başgösteriyor bende.

    Bakalım minik tırtıl bizi maymun etmiş durumda :) Babasıyla onu mutlu etmek için karşısına geçip gangnam sytle yapıyoruz:)Yeterki mutlu olsun diye uğraş veriyoruz.

    Bu arada elektrik süpürgesini onun göremeyeceği bir yere koydum.Süreki evin içinde tetikte.Psikolojisini bozuyor,belkide ondan korkusuna böyle uyanıp ağlıyor,evin içinde gergin davranıyor.Çünkü emeklerken heran etrafa kolluyor,saklanarak süpürgeye bakıyor,yakınına gelirse ürküyor.Artık ne uyurken ne de uyanıkken evi süpüremiyorum.Ancak baba evde olacak onunla oynayacak ,süpürgenin sesini duymayacak ki ben iş yapayım..

Bahçemizdeki çam ağaçları  karla kapanınca pek şirin oldular.

    Öyle işte bu arada dün geceden beri durmaksızın kar yağıyor.Heryeri kapladı baya doldurdu.Karda yürüyesim var ama Yiğit 'i bırakacak kimse yok..Neyse büyüsünde beraber yürür hatta kardan adam yaparız...

     Sevgiler....

Kar Yağıyor İnce İnce

    Evet beklenen kar yağmaya başladı.Şuan dışarda ince ince ,nazlı nazlı bir kar yağıyor.Sokak lambalarından aşağı dökülen mis gibi kar.Bu yıl çok gecikti karın gelişi.Geç geldi geç gitmez inşallah .Geçen yıl hiç abartmıyorum en az 2 ay heryer kar,buzdu.Mayısa kadar yandı kaloriferler.

     Soğukmu soğuk bir memleketten yazıyorum bu satırları.Günlerdir sabah işe giderken arabanın derecesi -8 i gösteriyordu.Ve gece saat 10 gibi -28 i gördüğümüzde oluyor...Belki daha fazlasıda oluyordur gecenin ilerleyen saatlerinde.Her sabah arabanın camları buz tutmuş vaziyette,30 dk motorun ısınmasını bekliyoruz:)) Birde güneş açınca ayaz vurdumu suratınıza sormayın.Soğuk resmen insanın elini,yüzünü kesiyor.Kış sert geçiyor burda.Karın yağmasıyla beraber hava biraz yumuşuyor,ondan bu sevincim.Ayrıca kar bir nevi temizlik.Mikroplar kırılır der nineler,dedeler,doğa temizlenir.Henüz sadece toprağın yüzeyini kapatmış beyaz örtü ama dizlere yakın dolduruyor heryeri .Buraya geleli 5 yıl oluyor.Heryıl kar yağar ve 3 aydan fazla yerden kalkmaz.Karşı dağlardan esen rüzgarla beraber o karın soğuğu ciğerlerinize işler..Ama öyle kolay kolay hasta da etmez adamı.Terleyip soğuğa çıkmadıkça pek bişey olmuyor.Tabi tehlikesi var.Dükkanların tepelerine saçaklar oluştuğu için burda herkes cadde ortasında yürümeyi alışkanlık edinmiştir.Yolda araçtan çok yaya görürsünüz.Mazallah buzda kayıp bacağı vs kırılan arkadaşlarımda var.Neyse inşallah hastalıksız sağlıklı güzel bir kış geçiririz.

     Yağan karı resimledim yanınada meyve tabağımı ekledim,Yiğit i uyutmuş olmanın verdiği rahatlıkla pc başına geçtim.Keyfim keyf....hmm birazdan kendime bi sahlepmi yapsam bu karın şerefine.Meyvenin üstüne gidermi bilmem ama canım çekti.

10.Ay

         Bizim evde minik bir tırtıl var.Ordan oraya sürünen,herşeyi kurcalayan,sorgulayan ,meraklı mı meraklı ...Arkamı dönmemle yer değiştirmesi bir oluyor.Çok hızlı emekliyor.Peşim sıra heryere geliyor.Odalarda beni arıyor(muş).Geçen gün babasıyla onu evde bırakıp arkadşlara gittim.1 saat sonra baba beni aradı.Yiğit durmuyor,"ınneeee "diye tüm odaları gezdi,kapılara vuruyor .İyi dedim al getir bari napalım.Çocuklarla birarada olmak onu mutlu ediyor.

   Yiğitle iş yapmak baya zorlaştı artık.O uyanıkken evi süpürmek imkansız.Süpürgeden acayip korkuyor.Onu gördüğü yerde hemen kaçıyor,emeklerken süpürgenin olduğu tarafa gidemiyor ,bakıp bakıp geri kaçıyor.Sesinden hortumun hareketinden felan çok ürküyor.Mecburen süpürüyorum ,ona şebeklikler yaparak.Hatta babası bunu almış kucağına oturmuş süpürgenin yanına" cici,süpürge cici" diye ona süpürgenin korkulacak birşey olmadığını anlatmaya çalışıyor:)He birde fön makinesi var,bir diğer korku objesi.Saçlar biraz uzun ,banyodan sonra hemen uyuttuğum için saçı ıslak yatırsam hasta oluyor,havluyla tam olarak kurumadığından fön tutuyoruz güç bela.Korkuyor,ağlıyor .Halbuki gazlı günlerde bu aletlerin sesine susar sakinleşirdi.

        Geçen aya oranla çok büyük değişiklik yok Yiğitcikte.Mammam diyor,ınnee diyor.Acıktığında yada altını kirlettiğinde ısrarla peşimde dolanıyor,bana vuruyor.

     Oyuncaklarıyla daha bilinçli oynuyor artık.Oyuncak sepetini devirip tek tek oyuncakları içinden çıkarıyor,bi inceliyor,evirip çevirip atıyor.Üst katımızda 5 yaşlarında bir çocuk var.Bazen bize gelir,Yiğit'in oyuncak sepetini alır,döker yere oynamak için.Yiğit bunu üzerine hemen çığlıklara başlar,sanırım oyuncaklarına bir yabancının dokunmasından hoşlanmıyor."eehhhhh" gibi sesler çıkarıyor,emekleyip hemen oyuncakların yanına geliyor.

         

        Oynadığı bir şeyi elinden alınca baya bildiğin bağırıyor.Oyuncak dışında nerde ona zarar verecek şey var onu istiyor.Ağlasa da alıyorum elinden,bidaha vermiyorum.ağlayarak herşeyi elde edeceğini düşünmesin diye ama .Birde sakladığım birşeyi  arıyor,takip ediyor,inanmıyor artık o nesnenin yok olduğuna.

     Artık yavaş yavaş öğrenmeye,idrak etmeye başlamış.Olumsuz bir şey söylediğimde,yada hafif suratımı asıp olmaz ,hayır dediğimde hemen ciddileşip somurtuyor.Üzeriini değiştirip hazırtlandığımızda dışarı çıkacağını anlıyor.

       

         Birlikte oyun oynuyoruz.Benim yaptığım hareketleri yapmaya çalışıyor.En son tel sarar ayşe tel sararı oynadık.Ellerini döndürüyor.Duvara elimizi gölgesiyle şekiller yapıyoruz çok hoşlanıyor.

      
        Ellerini bırakıp birkaç saniye desteksiz  ayakta durabiliyor.Yakında yürücek bakalım asıl film o zaman başlıyor.Ellerini ve parmaklarını daha rahat kullanıyor.Küçük nesneleri rahatlıkla kavrayabiliyor.Rahatlıkla birşeylere tutunup ayağa kalkıyor,oturuyor,koltuğun kenarında yürüyor.

     
    Söylediğim şeyleri anlayıp ,uygulayabiliyor.Mesela top oynarken"topu at" diyorum.Alıp atabiliyor."Gel" dediğimden yanıma geliyor.

      Bir ara banyo yapmaktan hoşlanmıyor,sudan korkuyordu ama şükür geçti.Şimdi suya girince gülüyor,şap şap suya vuruyor,oynuyor.Banyo daha keyifli bir hal aldı artık.

       Beslenme konusunda  maşallah diyelim,iyiyiz.Sevmediği yiyeceklerde,yada yemek istemediği zamanlarda zorlamıyorum.Zaten biz masaya oturunca aç olmasa bile dibimize geliyor.Mama sandalyesine oturtup yediklerimizden veriyorum.Artık ona özel çok sık bir şey yapmıyorum.Her gün bir çeşit çorba yapıyorum hem bize hem ona.Tuzunu az atıyorum,yada hiç atmıyorum.Yoğurtlu makarna yediriyorum ona.Ayrıca artık akşamları muhallebi tarzı birşey vermiyorum.Meğer geceleri onu rahatsız ediyormuş bu ara sık uyansa da en azından çok kıvranmıyor.Akşam yemeğinde bizimle birlikte bir şeyler yiyor 6 gibi sonra bişey vermiyorum.Günde 3 öğün yemek 3-4 kez de emiyor.

     Uyku sorunlarımız var.Gece çok sık uyanıyor.Uyanıp yatağına tutunup ayağa kalkıyor.Ağlıyor vs.Emip tekrar uyumuyor çoğuzaman .Gndüz sabah ve öğleden sonra olmak üzere 2.5 saate yakın uyuyor genelde.

      Velhasıl kelam günler su gibi akıyor,Yiğit Sefa büyüyor.Ben de zevkle heyecanla onu izliyorum.

Gazete kuponları biriktirerek aldığımız masalcı dinozorumuz.Hikayeler anlatıyor.Başta biraz korktu ama sonra alıştı .