2 Kasım 2012 Cuma

Oğluma Bebek Ekmeği Yaptım

              Az önce fırından çıkan oğluma özel yapmış olduğum organik tam buğday unlu ekmeğim huzurlarınızda.Çok lezzetli oldu .Tavsiye ederim.Parmak yiyecek olarakta verilebilir ama Yiğit herşeyi koparıyor,korkuyorum  boğazına yapışır kalır diye .2-3 tane yaptım yinede kontrollü vermeyi düşünüyorum.
 
 
Tarifi sevgili arkadaşım Nihal vermişti blogunda..
 
Malzemeler
250 ml ılık su
1 tepeleme yemek kaşığı yoğurt
3.5-4 su bardağı tam buğday unu
1 paket instant maya(bilidğin kuru maya d.oetkerinkini kulandım ben)

Tüm malzemeleri karıştırıp kulak memesi kıvamında bir hamur elde ediyoruz.Üzerini kapatıp biraz mayalanmasını bekliyoruz.Daha sonra istediğimiz boyutlarda parçalar koparıp fırın tepsisine koyuyoruz.Yağlı kağıt kullanmayı ve biraz unlamayı unutmayın yapışır yoksa.200 derece fırında 15-20 dk pişiriyoruz.
 
 
 

Bir Mucizeye Dokunmak..

Senin o minik ellerinden tutmak gibi...
Avuçlarımda kaybolan  pamuk tenine sarılmak gibi.
Cennet bahçelerinden gelen o mis kokunu içime çekmek gibi..
Gözlerinin masumluğunda kaybolmak gibi..
Bir mucizeye dokunmak...
Nefesinin sıcaklığında eriyip gitmek gibi.
Gözlerindeki yaşlarda boğulmak gibi..
Uyurken bile seni özlemek gibi...
Aynı bedende varolmak gibi...
Bir mucizeye dokunmak ...
Seni doğurmak,seninle yeniden doğmak gibi...

          Benim mucizem,canım oğlum.Seni yaşamak mucizenin ta kendisi.Senin içimde günbegün büyümen,sonra dünyaya gelmen,Rabbimin ne büyük bir mucizesisin sen.Herşeyi yoktan vareden Yaradan'a şükürler olsun.
 
        Bu mucizeyi seninle birlikte yaşıyor olmak benim bu dünyada yaşayabileceğim en büyük mutluluk.Bugüne kadar ne varsa yaşanan aslında nekadar basit,anlamsız,boşmuş meğer.İnsanın hayatı anlaması için,varoluşunu anlaması için senin gibi bir mucizeye dokunması,bir mucize yaşaması gerekmiş .
 
        İyiki geldin..Yıllar sonra su gibi geldin bana ,derdime derman gibi geldin.Karanlık çökmüş gönlüme ışık gibi geldin.Gelirken meleklerin nuruyla,cennet kokularıyla geldin.Gönlümüze huzur,evimize mutluluk getirdin.Ne iyi ettin de geldin.Seni veren ,bize bağışlayan, bize bu lutfü layık gören Allah'a hamd olsun.
 
        Güzel oğlum büyüyorsun.Nasıl ki aylar bu kadar çabuk geçti,yarın öbür gün bir bakacağım yıllarda su gibi akıp geçmiş.Kimbilir sende kendi mucizelerini yaşıyor olacaksın o vakit.Ama bilki sen benim hep biricik mucizem olarak kalacaksın.İlk göz ağrımsın,canımsın..Allah bizi birbirimize bağışlasın.Bu mucizeyi isteyen herkese yaşatsın.

          Gözlerim doldu bu postu atarken.Oğlum uyuyor  bende gidiyorum yanına ,onu özledim.Hergün binlerce kez şükretsek azdır bu minik mucizeler için ..Oysa bakınca bebek sahibi olmak gayet sıradan duruyor çoğu zaman(birtakım sebeplerden ötürü olmayanlar için hariç)..Halbuki nekadar olağanüstü,erişilmez,tarifsiz...


Mucizemin doğduğu ilk anlar

31 Ekim 2012 Çarşamba

Blog şablonu düzenlemek senin neyine:))

Tam tamına 1 saaat 42 dakikadır görmüş olduğunuz şablonla uğraşıyorum.Abartmıyorum.Yine blog blog geziniriken Anne kaz adlı blogda okuduğum postta verilen adrese girdim ..Nerden girdim çıkamadım :) Şablonumla oynaya oynaya nerdeyse blogum silinecekti.Yedeğide yok henüz..ama siteyi çok begendim.Neyse şablonum olmadı sanırım.Bir türlü beğenemiyorum birşeyi.Tekrar denerim.Koskoca bir gece böyle heba edilirmi .ettim valla:)))

annekaz sitesi blog arkaplanı değiştirme

http://thecutestblogontheblock.com/   buda dediğim site...

belki benim gibi şablonuna takmış birileri varsa diye.:))

30 Ekim 2012 Salı

Bir Gün Daha Geçti ...

             Yiğit uyudu.Gece o uyandığında sakin olmam için gidip benimde yatmam gerek .Yoksa sabah işe cinlerim tepemde gidiyorum..Ama uykum yok.Çayımı aldım geldim pc başına.Bloglar arası ufak bir gezintiden sonra dedim hele birşeyler karalayayım ama kafam bir milyon.Aklımda okadar çok şey varki .Şimdi hangisine nerden başlasam bilemiyorum.Ayrıca uzun uzadıya post yazacak vaktim yok.
         Yetmiyor vakit.24 saate sığdıramıyorum işleri.Koskoca gün neyle mi geçiyor.Bende bilemiyorum.Öğlene kadar işe gidiyorum.Eve gel, öğlen yemeği hazırla.Yiğiti besle,ona özel yemek hazırla,Yiğiti uyut,ortalığı topla.Çamaşır yıka(birde makine olmasa halim nice olurdu),çamaşırları as ,bulaşıkları makineye yerleştir yada makineyi boşalt(en sevmediğim işlerden biride bu)Ütü yap(ki genelde yığılır ancak ozaman yaparım).Evi süpür,sil,toz al(hiç sevmediğim bir diğer iş)..
          Say say bitiremem .Evin işi hiç bitmiyor arkadaş.Tabi bu işlerin birinden biri illa yarım kalıyor.Çünkü oğlum uyanıyor o esnada.Oyun istiyor,mama istiyor,yanından ayrılamayayım yada onu kucağımda gezdireyim istiyor..Ne zaman baba eve gelirse ozaman biraz rahatlıyorum.Sanmayın oturuyorum .Yiğiti babaya verip akşam sofrası hazırlıyorum,aynı zamanda Yiğit için bir muhallebi vs yapıyorum.Bizimle beraber masada yemeğini yiyor beyimiz:)Sonra Yine Yiğitle ilgilenmek.Ta ki Yiğit uyuyana kadar bu böyle gidiyor.Bazı akşamlar  bizi çok yoruyor uyumak için.Eni sonu uyuyor bizde derin bir ohh çekip Yiğitin uyumasının şerefine azıcık koltuklarımıza uzanıp  başından sonundan bir diziye bakıyoruz yada pc başına geçiyoruz.Derken saat şuan olduğu gibi 10 oluyor 11  oluyor..Ben uyumam gereken saatlerde buralarda cirit atıyorum.Sonrada Yiğit uyanıyor onu besle vs derken saat 12 oluyor.Gelsin uykusuz geceler:)Can oğluma saat 12den sonra bişey oluyor.Uyanırsa 1-2 saat uyumadığı oluyor.Mız mız ediyor, sürekli yat kalk derken sabah oluyor..Nermin zombi....:)))
 
           Bir günüm böylece geçip gidiyor.Zamanın hızına yetişemiyorum anlayacağınız.Yazdıklarıma baktım ne yazayım derken bir günümü anlatmışım başlığıda attım gitti.Neyse işler güçler dursun yapılmasın ama zamanda bu kadar hızlı akmasın.Neden mi.Yiğit büyüyor ,büyüsün tabi,ama bebekliğine doymamışım gibi hissediyorum, sanki doğduğu günden beri yanında yokmuşum her anını kaçırmışım gibi hissediyorum.Bende mi bir tuhaflık var yoksa siz annelerde öyle misiniz?
          
 
   Dursun zaman!


Öyle bir dursun ki,
Ne gök kıpırdasın,
           Ne yer yerinden oynasın...
Öyle dursun zaman!
.............
Dursun zaman!
            Sadece ben öldüğümde,
       Yerinden kımıldasın,
Aksın zaman!

Hatta...

Benimle birlikte,
Ölsün!
Can çekişsin zaman...!!

///Bizi böyle oyuncak yapan,
Maskeli baloda yaşatan,
Utansın zaman....!//


F.Rumeysa Yüksel
 
 
Şiiride çok beğendim ekleyiverdim.Herkese iyi geceler...

Bunlarda İlginizi Çekebilir

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...